• Metaforen of vergelijkende beelden kunnen een sterk ‘medium’ zijn in de communicatie met het eigen en andermans onderbewuste (zaken die we weten, maar waar we niet van weten dat we ze weten).
• Een facet dat bijdraagt aan de kracht van metaforen is de reductie van de beeldvorming tot een doorgaans redelijk simpel beeld dat bestaat uit een beperkt aantal onderdelen.
  Tegelijkertijd is een metafoor verrijkend doordat zulk beeld voeling geeft met de onderlinge verhoudingen tussen de onderdelen (het verbindend patroon). Deze onderlinge verhoudingen tussen de facetten van de metafoor kunnen een afspiegeling zijn van de verhouding tussen de persoon en zijn omgeving, tussen verschillende ‘interne delen’ van de persoon, tussen bewuste inzichten en onderdrukte facetten…
• De oefening die we gaan doen ahv de casus vandaag voegt nog iets toe, door voeling te geven met de ‘hapering’, de redenen om niet te veranderen die, naast de wens om te veranderen, altijd ook aanwezig is, vaak onbewust.

Oefening

• Oefening belichaming
• Casus
  • Belangrijkste vraag van degene die de casus brengt.
  • Casus
  • Anderen behouden hun belichaamde aandacht bij het luisteren, maar nu met de vraag / behoefte van de collega in het achterhoofd. Zij openen zich voor vergelijkende beelden die opkomen tijdens het vertellen.
• Ik bevraag één van de metaforen. De anderen luisteren naar deze exploratie, én naar de eigen innerlijke dialoog (geen oogcontact met de collega’s).
• Ieder, behalve degene die de casus bracht, vertelt wat opkwam in zijn/haar innerlijke dialoog. Degene die de casus bracht laat al die zaken op zich afkomen (geen oogcontact met de collega’s).
• Wat heeft de exploratie opgeroepen bij degene die de casus bracht?