BOUWER EN STROOM (Daniel Siegel) – juni ‘19

Onze start van het leven wordt gekenmerkt door een totaal in de stroom van onze gewaarwordingen zijn, met een al even totaal onvermogen om die stroom te reguleren. Daarvoor zijn we volledig afhankelijk van onze verzorgende figuren.

Gaandeweg maken we ons het vermogen eigen om al wat we ervaren te ordenen a.h.v. concepten, overtuigingen, inzichten, normen, verhalen… (de Bouwer).
Genoemde ‘Stroom van gewaarwordingen’ blijft.
Tenzij bij het prille begin van het leven verhouden we ons met de wereld en het leven door die te ordenen (‘Bouwer’), én door die rechtstreeks te ervaren (‘Stroom’). Onze beleving van het leven hangt in belangrijke mate af van het wel of niet geïntegreerd zijn van ‘Bouwer’ en ‘Stroom’.

Problemen worden ruwweg gekenmerkt door twee toestanden…

• Vanuit wat ze geleerd hebben, en heel vaak ook in een (onbewuste) poging om zich niet overdonderd te voelen door de ‘Stroom’, laten mensen de ‘Bouwer’ in die mate overheersen, dat ze enkel nog bevestigd worden in wat ze denken te gaan zien (rigiditeit). Risico is dan dat alles steriel en grijs wordt / de levenslust is onderdrukt…
• Mensen kunnen wat ze ervaren, de ‘Stroom’ dus, niet ordenen en/of reguleren. Ze voelen zich, doorgaans onbewust, overgeleverd aan de ‘Stroom’, in chaos dus.

Korte oefening: diagnostische categorieën toetsen aan dit idee.

Als hulpverleners wordt ons doorgaans geleerd vooral door een diagnostische bril te kijken, een geconstrueerde werkelijkheid dus (de ‘Bouwer’). Ook hier is het risico rigiditeit, met als gevolg een onderschatting van (gezamenlijk) subjectief ervaren.
Vandaar deze integratieavonden, met een uitgesproken accent op ervaren.